08 June 2011

Απλά μαθηματικά

Την προηγούμενη φορά είδαμε ότι η αγορά πιστεύει ότι έχουμε μια 80% πιθανότητα να βαρέσουμε κανόνι, οι οίκοι αξιολόγησης 35% ενώ η κυβέρνηση και η τρόικα επιμένει ότι αποκλείεται, δηλαδή 0%. Ποιον θα πιστέψουμε;

Κανέναν. Θα κάνουμε κάτι πρωτότυπο: Θα σχηματίσουμε τη δική μας γνώμη. Το ξέρω ότι σε φοβίζει αλλά δεν είναι δύσκολο. Μπορεί να σ'αρέσει κιόλας. Δώσ' μου το χεράκι σου και μη φοβάσαι. Έτοιμοι; Πάμε.

Οι Έλληνες συνολικά βγάζουν περίπου 220 δις ευρώ το χρόνο (το γνωστό ΑΕΠ). Το κράτος κάθε χρόνο εισπράττει 54 δις και ξοδεύει 64. Για να καλύψουμε τη διαφορά 54 - 64 = -10 δανειζόμαστε κάθε χρόνο άλλα 10 δις. Έχουμε ήδη δανειστεί 328 δις και πληρώνουμε 15 δις το χρόνο τόκους, τα οποία επίσης τα δανειζόμαστε.

Για να είμαστε καλοί ευρωπαίδες θα έπρεπε να χρωστάμε περίπου το 60% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 132 δις. Σήμερα, είπαμε, χρωστάμε 328 δις. Σαν να λέμε να ξεπληρώσουμε περίπου 200 δις. Ας το βάλουμε λίγο σε προοπτική.

- Αν κάθε Έλληνας έδινε κάθε λεπτό που έβγαζε στο κράτος, δεν ξόδευε τίποτα, και το κράτος επίσης δεν ξόδευε τίποτα και τα έδινε όλα στους δανειστές, θα είμασταν εντάξει σε ένα χρόνο (και νεκροί από ασιτία σε ένα μήνα).

- Αν το κράτος από τη μια μέρα στην άλλη έκοβε τα έξοδα του στο μισό και εμείς συνεχίζαμε να παράγουμε και να φορολογούμαστε το ίδιο, θα είμασταν εντάξει σε 10 χρόνια.

- Αν το κράτος συνεχίσει να ξοδεύει το ίδια αλλά εμείς αρχίσουμε ξαφνικά να παράγουμε 10% περισσότερα κάθε χρόνο, με μεγαλύτερο δηλαδή από τον ιλλιγιώδη βαθμό ανάπτυξης που παρουσιάζει η Κίνα, θα είμασταν εντάξει σε 13 χρόνια.

- Αν γράψουμε ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη και το στείλουμε στον Βόρειο Πολο, και μετά είμαστε πολύ καλά παιδιά, μπορούμε να ξεμπερδέψουμε μέχρι τα Χριστούγεννα.

Το πιο ρεαλιστικό από τα τέσσερα είναι το τελευταίο, γιατί τα υπόλοιπα είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Στην πραγματικότητα ακόμα και οι πιο αισιόδοξες αλλά σχετικά ρεαλιστικές προτάσεις μας έχουν να φτάνουμε στο "εντάξει" μετά από περίπου 30 χρόνια ιδανικών συνθηκών. Ξέρεις πότε μια χώρα είχε συνεχή ανάπτυξη και τέλειες συνθήκες για 30 συνεχόμενα χρόνια;

Ποτέ!

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα θέλουν να μάθουν σε ποιον χρωστάμε και αν πραγματικά πρέπει να τα πληρώσουμε. Όλα αυτά έχουν ένα ακαδημαϊκό και φιλοσοφικό ενδιαφέρον αλλά στην πραγματικότητα είναι εντελώς θεωρητικά γιατί άσχετα αν πρέπει ή δεν πρέπει, δεν μπορούμε. Δεν βγαίνουμε. Πώς να το κάνουμε. Όσο και να θέλαμε (που μάλλον δε θέλουμε) δε γίνεται. Δεν γίνεται από τώρα που δανειζόμαστε 25 δις το χρόνο να φτάσουμε σε σημείο να έχουμε ξεπληρώσει 200 δις συν ότι δανειστήκαμε στο μεσοδιάστημα.

Επόμενο: Η μπλόφα της στρουθοκαμήλου

Τα νούμερα είναι στρογγυλεμένα και είναι ένα μείγμα του 2009 και του 2010. Σκοπός μου είναι να δείξω σχετικά μεγέθη και όχι να κάνω ακριβείς μετρήσεις. Αν βρείτε κάποιο σοβαρό σφάλμα παρακαλώ ενημερώστε με στα σχόλια.

3 comments:

  1. Πάλι εγώ.. και πάλι.. με κάτι πρόσθετο! Η προσέγγιση 'να ξοφλήσουμε' (πλήρως ή το ποσοστό που αναφέρεις στη προσέγγισή σου) είναι 'λάθος στόχος'. Απόδειξη: η - κατ' εκτίμηση πολλών - ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη (Η.Π.Α.) χρωστάει κάπου 3 τρισ. USDs στις άλλες οικονομίες του πλανήτη. Αλλά κανείς δεν σκέφτεται να τη πει 'πλήρωσε'. Γιατί αν της το πει - και την πιέσει να το κάνει - τότε το USD θα υποτιμηθεί σφόδρα και ο πιστωτής (που ζητάει τα χρήματά του και είναι και αυτά USDs) θα πάρει λιγότερα.. πολύ λιγότερα από όσα σήμερα του χρωστάνε (και σε αυτό το χρέος ο ίδιος ο πιστωτής στηρίζει την ευεξία της δικής του οικονομίας - απλά, βλέπε Κίνα και πίεση από US of A να ανατιμήσει το Γουάν).
    Άλλο παράδειγμα η Ιαπωνία που χρωστάει 200% του ΑΕΠ της σε άλλες χώρες...
    Εγώ πιστεύω πως η κάθε οικονομία είναι τόσο ισχυρή όσο μπορεί να δανείζεται.. γιατί μια ισχυρή οικονομία, όλοι θέλουν να την δανείζουν...
    Γιατί στην Ελλάδα ζούμε αυτά που ζούμε;; Γιατί δανειζόμαστε για μια οικονομία που 'αυτοτροφοδοτεί την κατανάλωση' (το κόστος του δημοσίου που αναφέρεις στο σημείωμά σου). Δανειζόμαστε για να πληρώσουμε μισθούς (που δεν κάνουν τίποτα) για να καταναλώσουμε (εισαγόμενα κυρίως) προϊόντα και να δείξουμε ανάπτυξη.
    Γιατί η πίεση προς την Ελλάδα; Για να αλλάξει θεμελιωδώς την οικονομία της. Να τη βάλει σε βάσεις παραγωγικής διαδικασίας (αγροτικών προϊόντων υψηλής αξίας, τουριστικού προϊόντος υψηλότατης αξίας, υπηρεσιών (κυρίως Software my dear friend!!!) ακόμα πιο υψηλής αξίας...
    και τότε δεν θα τους πειράζει αν χρωστάμε 60% ή 600%... γιατί θα ξέρουν ότι τα χρωστάει μια χώρα που 'κάτι' παράγει...

    ReplyDelete
  2. Από αυτό το άρθρο σου θα ήθελα να θέσω ένα άλλο ερώτημα. Η Ελλάδα συμφωνούμε ότι δεν μπορεί να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος της (εγώ συντάσσομαι με αυτούς που ζητούν στάση πληρωμών προς το εξωτερικό και κρατικό έλεγχο στις Τράπεζες). Αλλά για καλή της τύχη έχει χαμηλό ιδιωτικό χρέος. Και χαμηλότερο συνολικό χρέος από πολλές ισχυρές χώρες τής αναπτυγμένης Δύσης.
    Τι μέλλον έχει όμως ένας κόσμος που έχει τα εξής συνολικά χρέη:
    ΗΠΑ 350%
    Βρεταννία 450%
    Ιαπωνία 450%
    Ισπανία 360%
    κλπ κλπ
    καθώς και δημόσιο χρέος των G-7 στο 120%;

    Είναι ένα ωραίο θέμα για να ασχοληθεί κανείς.

    ReplyDelete
  3. Με το θέμα των δημοσίων χρεών άλλων ανεπτυγμένων χωρών θα ασχοληθώ σε επερχόμενο κείμενο, είναι όντως ενδιαφέρον και σχετικό θέμα.

    Την άποψη σου για στάση πληρωμών θα την κατανοούσα αν δεν είχαμε πρωτογενές έλλειμα, το οποίο από τα άλλα σου σχόλια κατάλαβα ότι πιστεύεις, αλλά όπως σου εξήγησα δυστυχώς έχεις κάνει λάθος στις πράξεις σου και έχουμε, 10 δις μάλιστα.

    Με αυτό για τον "κρατικό έλεγχο στις τράπεζες" δεν έχω ιδέα τι εννοείς.

    ReplyDelete