13 June 2011

Δύο εκατομμύρια Μπάμπηδες

Πάμε λοιπόν μαζί σύντροφοι, να δούμε πώς από τώρα που η Ελλαδάρα εισπράττει 54 δις και ξοδεύει 64 δις να φτάσουμε στο σημείο να μην μπαίνει μέσα, δηλαδή να έχουμε αυτό που ο παππούς μου έλεγε πρωτογενές πλεόνασμα. Γιατί αν είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή εισπράτταμε π.χ. 60 και ξοδεύαμε 55, βαράγαμε κανόνι αύριο κι αέρα στα πανιά μας.

Επειδή όμως δεν θέλουμε να κόψουμε τη σύνταξη της γιαγιάς, τα φάρμακα του αρρώστου, τα βιβλία του παιδιού και προς Θεού τη Eurovision, αφήνουμε τα 64 δις ήσυχα και κοιτάμε τα 54. Που θα βρούμε άλλα 10 δις ευρώ; Μα βέβαια εκεί που βρήκαμε και τα πρώτα 54, σε φόρους! Και επειδή ο φτωχός ήδη έχει δώσει ότι έχει να δώσει, θα φορολογήσεις τον πλούσιο. Τον πούστη αυτόν με τη βιλάρα, το πορσεκαγιέν και το γκούτσι που θα μισούσες θανάσιμα αν δεν κράταγες μια πισινή ότι μπορεί να γίνεις κι εσύ σαν κι αυτόν μια μέρα.

Ας πάρουμε λοιπόν ένα παράδειγμα, τον Μπάμπη. Ο Μπάμπης είναι υψηλόβαθμο στέλεχος επιχείρησης και βγάζει 60.000 ευρώ ετησίως, εκ των οποίων τα 20.000 τα πληρώνει σε φόρους. Από τα 40.000 που του μένουν καθαρά, μερικά τα ξοδεύει και μερικά τα βάζει στην άκρη. Αλλάζουμε λοιπόν τη φορολογική κλίμακα και τώρα ο Μπάμπης πληρώνει 25.000 ευρώ το χρόνο φόρο, και του μένουν 35.000. Βλέποντας ότι έχει πέντε χιλιάρικα λιγότερα λοιπόν, αποφασίζει να σταματήσει να πίνει καφέ το απόγευμα στο τρέντυ μαγαζί δίπλα στο γραφείο για να γλιτώσει ένα χιλιάρικο (μη γελάτε, έχετε δει πόσο πάει ο καφές;)

Ο Μάκης ο καφετζής όμως τώρα εισπράττει ένα χιλιάρικο λιγότερα. Κι επειδή μαζί με το Μπάμπη σταμάτησε να έρχεται και η Δέσπω που επίσης της ανέβηκε ο φόρος, βγάζει λιγότερα. Άρα πληρώνει λιγότερο φόρο. Αν βγάζει πολύ λιγότερα, θα απολύσει και τη Φρόσω τη σερβιτόρα, που θα παντρευτεί επιτέλους το Νώντα για να γίνει νοικοκυρά και δεν θα πληρώνει τίποτα σε φόρους.

Επειδή ο Μπάμπης όμως πρέπει να κόψει κι άλλα τέσσερα χιλιάρικα, θα ξεχάσει το όνειρο του να πάρει ένα δυάρι με θέα τη Ψαρρού και θα σταματήσει να βάζει τόσα πολλά στην άκρη. Που σημαίνει ότι η τράπεζα του θα έχει τέσσερα χιλιάρικα λιγότερα καταθέσεις. Και όταν θα έρθει ο Νούλης να της ζητήσει δάνειο για να χτίσει το σπίτι στο οικόπεδο που του άφησε ο συγχωρεμένος ο θείος ο Τζόν από το Τεννεσή, δεν θα του το δώσει. Που σημαίνει ότι ο Φρίξος ο πολιτικός μηχανικός δεν θα δουλέψει πάλι φέτος.

Το πρόβλημα με τους φόρους είναι ότι όσο τους αυξάνεις, τόσο μειώνεται η αύξηση των εσόδων σου. Εσύ αύξησες τους φόρους του Μπάμπη και της Δέσπως και εισπράττεις δέκα χιλιάρικα παραπάνω αλλά καταλήγεις να εισπράττεις έξι χιλιάρικα λιγότερα από τον Μάκη, τη Φρόσω, το Νούλη και το Φρίξο. Από κάποιο σημείο και πέρα αυξάνεις τη φορολογία και καταλήγεις να εισπράττεις λιγότερους φόρους!

Δε λέω ότι έχουμε φτάσει σ'αυτό το σημείο, ούτε ότι δεν έχει νόημα να αυξήσουμε τους φόρους λίγο. Αλλά και όλα αυτά να ξεχάσεις, σκέψου αυτό: Από τον Μπάμπη με μια τεράστια αύξηση πες ότι παίρνουμε 5.000 παραπάνω το χρόνο. Συνολικά ψάχνουμε (πολύ συντηρητικά) 10.000.000.000 το χρόνο. Με άλλα λόγια ψάχνουμε δύο εκατομμύρια Μπάμπηδες. Δύο εκατομμύρια εργαζόμενους με μισθό γύρω στα πέντε χιλιάρικα που θα τους καραφορολογήσουμε και θα ελπίσουμε ότι οι επιπτώσεις τις στυγνής φορολογίας δεν θα τους μειώσουν τα συνολικά εισοδήματα καθόλου.

Δυστυχώς, κύριοι, δεν έχουμε δύο εκατομμύρια Μπάμπηδες.

Επόμενο: Της φυλακής τα σίδερα δεν είναι τζάμπα χρήμα

4 comments:

  1. Σωστός όπως πάντα, αλλά μην ξεχνάς ότι αρκετός κόσμος στην Ελλάδα είναι πιο άγριος και απαιτεί όχι φορολογία επί του εισοδήματος αλλά απαλλωτριώσεις ιδιοκτησίας 'αυτών που τα έφαγαν' με μοναδικό τεκμήριο ότι δεν τα είχαν όταν δεν είχαμε ως χώρα τόσο υπέρογκο χρέος και τώρα τα έχουν. Συμπέρασμα, "μας βάλαν να δανειστούμε για να τα φάνε."

    Νομίζω χρειαζόμαστε πάλι να πούμε στους καννίβαλους τα αυτονόητα: ότι άλλο α) να τιμωρείς στο βαθμό που προβλέπει ο νόμος και αποφασίζει η δικαιοσύνη όσους έκλεψαν (στο οποίο δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς αν αντιπεί ο,τιδήποτε) και άλλο β) να αξιώνεις να παραβιαστούν μια σειρά ανθρώπινα δικαιώματα για να έχεις δύο αντί για τρία μανταρίνια στο τραπέζι σου για μεσημεριανό. Όχι επειδή θα λείψουν του άλλου πιο πολύ τα λεφτά του απ' ό,τι θα σου λείψει εσένα του απόκληρου της ζωής το επιπλέον μανταρίνι, ούτε επειδή τα δικαιώματά σου έχουν λιγότερη αξία, αλλά επειδή μόλις δώσεις στο κράτος αυτό το δικαίωμα πλέον δεν έχει κανένα νόημα να αποταμιεύσει κανείς ή να επενδύσει - το κράτος μπορεί απλά να πάρει ό,τι γουστάρει αρκεί να έχει αρκετούς νταήδες από πίσω του.

    Άλλοι πάλι πιο μετριοπαθείς μπορεί να ζητήσουν απλά να φορολογηθεί ο πλούτος επιπλέον του εισοδήματος. Εκεί τα πράγματα γίνονται λίγο πιο ιδεολογικά αλλά ουσιαστικά το επιχείρημα είναι περίπου το ίδιο - το κράτος πρέπει να έχει μια κόκκινη γραμμή πέρα από την οποία ξέρει ότι δεν μπορεί να μπει στο σπίτι μου. Αν αυτή δεν υπάρχει το παιχνίδι έχει τελειώσει.

    ReplyDelete
  2. Πολύ ενδιαφέροντα και λογικά αυτά που γράφεις αγαπητέ Ζιρ, όπως και τα σχόλια του Μάνου όμως αυτά ισχύουν σε οικονομίες που έχουν καταγράψει την πραγματικότητα. Στην Ελλάδα υπάρχει το απλό ερώτημα: Στους 500 βουλευτές που διακυβέρνησαν τα τελευταία 15 χρόνια π.χ. πόσα έφαγε έκαστος μαζί με τους πέριξ; και από αυτά πόσα είναι άμεσα κατασχέσιμα; εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα. Πόση ήταν η μέση (mean) μάσα; Αν ήταν π.χ. 5 εκατομμύρια έκαστος, μιλάμε για 2,5 δις, αν 50 εκατομμύρια 25 δις κ.ο.κ. Τα μεγέθη μπορούν να αλλάξουν πολύ εύκολα, όπως σε όλες τις απάτες. Ακολουθεί κανονική κατανομή η μάσα; μάλλον όχι. Θα χρειαστούμε non-parametric methods και medians αλλά μπορούν να υπολογιστούν και θα έχει...ενδιαφέρον...

    Το ανύπαρκτο ελληνικό κράτος Μάνο απειλεί πρωτίστως να περάσει την κόκκινη γραμμή κάτι κακόμοιρων ανθρωπάκων που τη βγάζουν τσίμα τσίμα και να τους μετατρέψει σε Ζιμπαμπουανούς εν ριπή οφθαλμού. Μια απόλυση στην οικογένεια, μια μείωση του άλλου μισθού κατά 20% αν συνυπολογίσεις όλους τους extra φόρους, την ξέσκισες την κατώτερη οικονομική τάξη. Αυτή που έχει κόψει ήδη τον καφέ και σειρά έχουν βασικότερα είδη...

    ReplyDelete
  3. Ευχαριστώ για τα σχόλια, ήδη ετοιμάζω κειμενάκι που θα εξετάζει τη λύση των κατασχέσεων. Κύριλλε πολύ σύντομα να σου θυμήσω ότι δεν ψάχνουμε για 10 δις, ψάχνουμε για 10 δις το χρόνο, κάθε χρόνο, επ' αόριστον.

    ReplyDelete
  4. Καλησπέρα. Με έφερε ο Manos μέχρι εδώ -χωρίς να το επιδιώξει ο άνθρωπος.

    Το έγκλημα των πολιτικών μας (ΝΔ[και ΕΡΕ]-ΠΑΣΟΚ[και ΕΚ] για να είμαστε δίκαιοι) δεν ήταν τόσο οι μίζες (βάλε να έφαγαν και 10 δισ€) όσο η υπερχρέωση τού κράτους μέσω τής υποφορολόγησης τού κεφαλαίου και των χρημάτων που χαρίστηκαν σε επιχειρηματίες -βδέλλες.

    Το πρόβλημά μας δημιουργήθηκε τα χρόνια που προηγήθηκαν τού 2000.
    Στον Πίνακα Taxes on income and profits η Ελλάδα κατέχει διαχρονικά μια από τις τελευταίες θέσεις. Στην ΕΕ15 ήταν 13,4%. Ακόμη και στις ΗΠΑ ήταν 11,1%!
    http://www.oecd.org/dataoecd/8/6/37504458.pdf
    Τι συνέβαινε τότε; Αντί να φορολογηθούν οι "έχοντες και κατέχοντες" δανειζόταν το κράτος από αυτούς με επιτόκια 15-25%!

    Και αντί να γιατρέψουν το πρόβλημα κοιτάζουν να αρπάξουν από τον μισθωτό και τον συνταξιούχο.
    Οι άμεσοι φόροι στο κεφάλαιο το 2002 ήταν 4 δισ€. Το 2009 ήταν πάλι 4 δισ€! Και το 2012 υπολογίζεται πως θα είναι 2.8 δισ€!!
    Αντιθέτως στους μισθωτούς οι άμεσοι φόροι διπλασιάστηκαν από το 2002 έως το 2009.
    Αμ πως σάς φαίνεται ότι το 84% ελ.επαγγ/εισοδηματιών/αγροτών/εμπόρων δήλωνε το 2009 εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο;

    ReplyDelete