24 November 2014

Μια τουιστορία θα σας πω #free_cocodinos

“Great minds discuss ideas; average minds discuss events; small minds discuss people.”
—Eleanor Roosevelt
Θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία για το ελληνικό Τουήτα, για ένα φίλο απ' τα παλιά και ένα ρηπόρτ και μπαν με την ακόλουθη καμπάνια αλληλεγγύης που με τράβηξε και πάλι μέσα σε έναν βούρκο από τον οποίο είχα καιρό απεγκλωβιστεί.

Dramatis Personae

Για όσους έρχεστε πρώτη φορά εδώ, να συστηθώ. Με λένε Ζιρζιρίκο και πριν από τέσσερα χρόνια περίπου, όταν είχε αρχίσει να φουντώνει η κρίση και είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο, αποφάσισα να αρχίσω αυτό εδώ το μπλογκ γιατί είμαι νάρκισσος και θεωρώ πως οι αμπελοφιλοσοφίες που ξεβράζει ο εγκέφαλος μου δεν πρέπει να περιορίζονται στον κοινωνικό μου περίγυρο αλλά είναι καθήκον μου να τις μοιραστώ με τον κόσμο. Για μερικούς μήνες έγραφα, μια χούφτα παραπλανημένοι διάβαζαν και παράλληλα μέσω του λογαριασμού μου @zirzirikos στο Τουήτα προωθούσα και συζητούσα το μπλογκ. Είχα μαζέψει καμιά 700ριά ψωροφόλοουερς, έκανα το χαβαλέ μου, έβγαλα το άχτι μου, έκανα μερικές ενδιαφέρουσες συζητήσεις και έμπλεξα σε μερικούς ιντερνετικούς καβγάδες χαμηλότατου επιπέδου - τα γνωστά - αλλά γενικά μετά τις πρώτες επαφές με το χειρότερο είδος τουητερά απλά αγνοούσα όποιον μιλούσε επι προσωπικού ή υβριστικά, θες για να κρατάω και καλά επίπεδο, θες για να μην χαλάω τη ζαχαρένια μου; Λίγο κι απ' τα δύο, βασικά. Μετά από λίγο, άλλαξα δουλειά και απλά δεν είχα χρόνο να ασχολούμαι. Με το θάνατο του μπλογκ άρχισαν να φεύγουν και οι φόλοουερς, και σήμερα πιο συχνά θα ποστάρω για τα γηπεδικά βάσανα της Άρσεναλ ή τον προγραμματισμό - που είναι και το αντικείμενο της δουλειάς μου - παρά για τα ελληνικά κοινά τα οποία παρακολουθώ πολύ λιγότερο αυτές τις μέρες.

Κάποια στιγμή όσο ζούσε το μπλογκ, το Τουήτα με είχε ειδοποιήσει πως ένας παλιός φίλος, πάλαι ποτέ συμμαθητής και συμφοιτητής μου, είχε και αυτός φτιάξει το ακάου @cocodinos και έγραφε, στα ελληνικά, για παρόμοια θέματα. Τον έκανα φόλο, ανταλλάξαμε μερικές αράδες ντι εμ, αλληλορητουητιαστήκαμε, ωραία πράγματα. Ο Κοκοντίνος, αν και φαίνεται να συμφωνούσαμε στην ουσία πολλών θεμάτων, είχε λίγο διαφορετική προσέγγιση στο Τουήτα. Έμπλεκε σε καβγάδες με τρολ, απαντούσε σε όσους τον έβριζαν, χλεύαζε όσους είχαν κατ' αυτόν γελοίες απόψεις ακόμα και σε ζωντόβολα που εύχονταν ανοιχτά να πάθει κάτι η κόρη του λόγω των απόψεων του. Το είχαμε κουβεντιάσει και κάποτε. Αυτός έτσι γούσταρε. Εγώ αλλιώς.

Να σημειώσω εδώ, ενώ προφανώς κανείς δεν μας βάφτισε Κοκοντίνο και Ζιρζιρίκο, ότι τα ακάου και των δύο θα τα έλεγα ψευδώνυμα και όχι ανώνυμα. Και οι δύο αρχικά βάζαμε το πραγματικό μας όνομα στο ακάου, και των δύο άμα κάνει κανείς Γκούκλ τα χάντλ μας θα πεταχτεί στην πρώτη σελίδα αποτελεσμάτων το πλήρες μας όνομα και από εκεί μπορεί εύκολα να δει ποιοί είμαστε στον έξω κόσμο. Και ναι, για τον μέσο άνθρωπο είμαστε σχεδόν αστεία στερεότυπα. Και οι δύο μεγαλώσαμε στα βόρεια προάστεια της Αθήνας, τελειώσαμε το Κολλέγιο Αθηνών, φοιτήσαμε στο Πανεπιστήμιο του Κέμπρητζ. Κάπου εκεί οι δρόμοι μας χώρισαν αλλά καταλήξαμε δεκαπέντε χρόνια μετά στο εξωτερικό, Λονδίνο εγώ, Σιγκαπούρη αυτός, να δουλεύουμε για μεγάλες πολυεθνικές. Και όπως θα φανταζόταν κανείς, και οι απόψεις μας είναι παρόμοιες: Και οι δύο γράφουμε για τη δημοσιονομική τρύπα, τη γιγάντωση του Ελληνικού κράτους, την έλλειψη ανταγωνισμού, την αναξιοκρατία στο δημόσιο, την εχθρότητα προς τους επενδυτές και τους έντιμους επιχειρηματίες.

Πέφτοντας στο βούρκο

Ενώ λοιπόν με τον καιρό είχα εξωραΐσει το ταϊμλάην μου, κλαδεύοντας κάθε τι φωναχτό και ενοχλητικό, μπαίνω χθες Κυριακή στο Φέησμπουκ και βλέπω τον Κοκοντίνο να γράφει ένα απλό status: #free_cocodinos. Κάνω ένα τσουπ στο Τουήτα και, όντως, ο λογαριασμός του έχει εξαφανιστεί. Κάνω κι εγώ λοιπόν ένα ποστ αλληλεγγύης και ρίχνω μια ματιά.

Για να μην σας τα πολυλογώ η ιστορία άρχισε από αυτό εδώ το τουή του @potmos. Ο εν λόγω κύριος λοιπόν κάλεσε τους (πάνω από 9.000) φόλοουερς του να κάνουν ρηπόρτ ένα μάτσο ακάου για σπαμ. Δεν γνωρίζω κανένα από τα υπόλοιπα και πιθανώς να είναι όντως σπάμερ αλλά ο Κοκοντίνος δεν είναι. Μπορεί να είναι φωνακλάς, μπορεί εριστικός, αλλά σπάμερ δεν είναι. Δεν χώνεται σε χάσταγκ για το Τζάστιν Μπίμπερ για να προωθήσει το Τάμπλρ του για φτηνό Βιάγκρα. Δεν στέλνει απανωτά ίδια μυνήματα σε χιλιάδες άτομα. Δεν κάνει μένσιο όποιον βρει σε άσχετα ποστ. Δεν δημιουργεί πολλά ακάου να κάνουν φόλο και ρητουή το ένα το άλλο για να ψαρεύουν φόλοουερς. Δεν είναι μποτ. Είναι ένας άνθρωπος με ένα ακάου που γράφει ό,τι πιστεύει ή ό,τι θέλει να πει τέλος πάντων. Δεν σ'αρέσει; Μην τον ακολουθείς, κάνε τον μηούτ, κάνε τον μπλοκ. Αλλά ρηπόρτ; Για σπαμ; Τέλος πάντων αρκετοί από τους φόλοουερς του @potmos και όποιου άλλου το διέδωσε έκαναν ρηπόρτ και τα μηχανάκια του Τουήτα απενεργοποίησαν το λογαριασμό του Κοκοντίνου, όπως και παραμένει την ώρα που γράφω.

Έτυχε κιόλας αυτές τις μέρες να βρίσκομαι σε ημιδιακοπές στην Αθήνα με πολύ ελεύθερο χρόνο και χώθηκα. Ποστ αλληλεγγύης στο χάσταγκ #free_cocodinos, απαντήσεις σε όποιον ρωτούσε τι έγινε, βροχή τα νοτιφικέησιο (από εκεί που είχα 2-3 αρτή την εβδομάδα το πολύ) μέχρι και τον @potmos έκανα μένσιο όταν ρώτησε κόσμος από που άρχισε η ιστορία και είχαμε και μια ωραία πολιτισμένη κουβεντούλα.

Που πα ρε Καραμήτρο;

Να επισημάνω πως δεν υποθάλπτω καμία ψευδαίσθηση ότι θα αλλάξω κάτι. Το ακάου του Κοκοντίνου σχεδόν σίγουρα έγινε αυτόματα μπλοκ λόγω των υπεράριθμων ρηπόρτ και θα το κοιτάξει εν καιρώ κάποιος από το Τουήτα για να εξετάσει αν όντως ήταν σπάμερ, που δεν ήταν, και θα το αποκαταστήσει. Παίζει ρόλο που ένα μάτσο άλλοι ποστάρουν πως δεν είναι; Μπορεί, αλλά δεν νομίζω. Δεν ξέρω ακριβώς πως διαχειρίζεται τέτοια θέματα το Τουήτα αλλά πάω στοίχημα ότι δεν ασχολούνται πάνω από 3-4 λεπτά με τέτοιες υποθέσεις γιατί αν πλήρωναν προσωπικό για να κάνει ΕΔΕ για κάθε ρηπόρτ θα είχαν κλείσει εδώ και καιρό.

Ούτε πιστεύω ότι θα αλλάξω τα μυαλά του @potmos ή άλλων που μοιράζονται τις απόψεις του. Τριες περιπτώσεις υπάρχουν: Η πρώτη, όντως πιστεύουν ότι ο Κοκοντίνος είναι ένα από πολλά "πανομοιότυπα" ακάου που καθοδηγεί ένας πανούργος "διαχειριστής" με κάποιο σκοτεινό φασιστικό σκοπό. Ίσως πάσχουν από φαντιώσεις καταδίωξης και συνωμοσιών. Ίσως είναι ο μόνος τρόπος να χωρέσει το μυαλό τους ότι υπάρχει πάνω από ένας άνθρωπος στο Τουήτα που διαφωνεί μαζί τους. Η δεύτερη περίπτωση είναι ότι νομίζουν πως το να απαντάς χλευαστικά και να μπαίνεις σε - δημόσιες - συζητήσεις άλλων είναι σπαμ όπως το απαγορεύει το Τουήτα (χιντ: δεν είναι). Η τρίτη, ότι γνωρίζουν πλήρως πως δεν πρόκειται περί σπαμ αλλά απλά οργανώνονται να κάνουν μπλοκ όποιο ακάου γράφει πράγματα με τα οποία διαφωνούν και όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες και υπεκφυγές. Τι από τα παραπάνω πιστεύω; Μου αρέσει το ξυράφι του Χάνλον: "Ποτέ μην αποδίδεις στη μοχθηρία ό,τι εξηγείται επαρκώς από την ηλιθιότητα." Συνεπώς μάλλον μεταξύ πρώτης και δεύτερης περίπτωσης είναι η πραγματικότητα, και μάλλον για κάθε έναν που έκανε ρηπόρτ ισχύει κάτι άλλο, αλλά δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Τέλος, να ξεκαθαρίσω πως δεν γελιέμαι ότι η ζωντοβολιά αυτή είναι χαρακτηριστικό της αριστερής πτέρυγας του ελληνικού πολιτικοποιημένου Τουήτα. Το ταιμλάην μου θα ήταν φτωχότερο χωρίς πολλά σοβαρότατα ακάου με διάφορες γενικά σοσιαλιστικές φιλοσοφίες, όπως ο @arkoudos, ο @mao_tse_tung ή ο @NikoAgo (τους προτείνω όλους ανεπιφύλακτα και σίγουρα υπάρχουν πολλοί άλλοι που ξέχασα ή αγνοώ). Μπορεί να διαφωνούμε για το τι πρέπει να αλλάξει στην οικονομία ή για το πως θα καταπολεμηθεί η ανεργία, αλλά μοιραζόμαστε το πάθος μας για θέματα όπως τα δικαιώματα των μεταναστών, την αστυνομική βία και αυθαιρεσία, το λυπηρό καθεστώς της κρατικής πρόνοιας, τους κρατικοδίαιτους διαπλεκόμενους δήθεν επιχειρηματίες, την πολεμοχαρή εξωτερική πολιτική προς τις γειτονικές μας χώρες, την άνοδο της Χρυσής Αυγής και πολλά άλλα. Επίσης αρνούμαι να ακολουθήσω οποιονδήποτε μοιράζεται τις (οικονομικά) φιλελεύθερες απόψεις μου αλλά μόνο βρίζει γενικά και αόριστα τους "αναρχοφασίστες" ή τους "συριζαίους" σαν να είναι άλλο είδος που πρέπει να... Τι ακριβώς; Εκκαθαρισθεί; Μεταπεισθεί; Περιθωριοποιηθεί; Δεν καταλαβαίνω. Το μόνο περιβάλλον στο οποίο θεωρώ μια ομάδα ανθρώπων εχθρούς μου είναι όταν είμαι στο γήπεδο, κι εκεί με πλήρη συναίσθηση της γελοιότητας, γνωρίζοντας πως απλά κάνω πλάκα, ενδίδω στα βασικά μου ένστικτα, υποδύομαι ένα ρόλο για μιάμιση - δύο ώρες και ότι ακόμα και οι οπαδοί της Τότεναμ είναι άνθρωποι σαν κι εμένα με τους οποίους θα κάνουμε πλάκα πετώντας μπηχτές τη Δευτέρα στο γραφείο ανάλογα με τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής.

Όχι, ο διχασμός εδώ δεν είναι μεταξύ αριστερών και δεξιών, "συριζαίων" και "φιλελέ" (ενδιαφέρον ότι ο πλέον δημοφιλής χαρακτηρισμός και των δύο πλευρών προς την άλλη είναι "φασίστας"). Ακάου και από τους δύο χώρους βρίζουν, μοιράζουν ψόφους, κάνουνε μαζικά ρηπόρτ και μερικοί δικαιολογούν ή προωθούν ακόμα και τη πραγματική, σωματική βία εναντίον της άλλης πτέρυγας όπως συμβαίνει και στα ελληνικά γήπεδα. Η διαφορά είναι μεταξύ αυτών που κάνουν όλα αυτά και αυτούς που δεν.

Κι όμως είμαι ακόμα εδώ

Βρίσκω λοιπόν τον εαυτό μου να αναρωτιέται, γιατί έπεσα πάλι στο βούρκο αυτό; Το θέμα του μπαν του Κοκοντίνου δεν είναι δα και τόσο σημαντικό. Θα περάσει, δεν έγινε και τίποτα, σιγά τη λογοκρισία. Ούτε μυαλά θα αλλάξω. Όσοι συμφωνούσαν μαζί μου πριν συνεχίζουν, όσοι διαφωνούσαν το ίδιο. Ίσως είναι που έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, ίσως που είμαι μετά από χρόνια στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα και προσπαθώ να επανενταχθώ λίγο στη κουλτούρα. Βασικά χαβαλέ κάνω και γουστάρω και λίγο πλατσούρισμα στο βούρκο. Στο κάτω-κάτω και με τον ίδιο τον Κοκοντίνο έχω κάνει συζητήσεις όταν του επισήμανα ότι συχνά αναφέρεται άσχημα σε άτομα που απλά εκφράζουν μια άποψη (που βέβαια αν και μεμπτό δεν είναι σπαμ, ούτε λόγος για ρηπόρτ και μπαν). Δεν κάνω αστεία περί λογοκρισίας. Η πραγματική λογοκρισία υπάρχει στο κόσμο και πρέπει να καταπολεμείται. Ένα προσωρινό μπαν στο Κοκοντίνο δεν είναι λόγος να αρπάξει κανείς το λάβαρο και να κατέβει στον αγώνα.

Το θέμα όμως - και ίσως η ομορφιά του Τουήτα - είναι πως αν δεν δεις ή τουλάχιστον μυρίσεις το βούρκο δεν θα έχεις ποτέ επαφή με την πραγματικότητα. Όπως μετράει η ψήφος του εγωκεντρικού ταξιτζή που με μάζεψε από το αεροδρόμιο και δεν βρίσκει τίποτα στραβό στο να ψηφίζει σύμφωνα με το δικό του συμφέρον έστω και αν είναι εις βάρος της πλειοψηφίας, ή του ρατσιστή φίλου του πατέρα μου που υπομονετικά θα σου εξηγήσει πως η εργατικότητα ενός ανθρώπου σχετίζεται με το χρώμα του δέρματός του, ή του οργισμένου νεαρού που σπάει τα πανεπιστήμια σε κάθε κατάληψη, ή του ψευτοτσαμπουκά ΜΑΤατζή που πλακώνει στις γκλομπιές αυτόν που έχει κουλουριαστεί στο πάτωμα, έτσι μετράνε και τα ρηπόρτ και τα μπαν και οι ψόφοι όλων των ακάου που έχω βγάλει από το ταϊμλάην. Καλώς ή κακώς όλοι αυτοί γύρω μας ζούνε, μαζί περνάμε τη κρίση και μαζί θα πρέπει να την ξεπεράσουμε. Μπορούμε να διαφωνούμε μαζί τους, να τους χλευάζουμε, να μας προκαλούν απέχθεια αλλά δεν μπορούμε να τους αγνοήσουμε, και όσο τους εξωθούμε ή τους προκαλούμε δεν αλλάζει κάτι.

Είπα ότι δεν πιστεύω ότι θα αλλάξω μυαλά, και συνεχίζω να το πιστεύω. Αλλά χάρηκα που έπεσα λίγο στο βούρκο, που έβγαλα λίγο τις παρωπίδες, βγήκα από τα τοίχη του σοβαρού μου ταϊμλάην για να δω το χάος που υπάρχει εκεί έξω. Γιατί μου θύμισε ότι αυτό το χάος είναι που πρέπει να αλλάξει. Φαίνεται αδύνατο; Ίσως, αλλά έχουν γίνει πιο δύσκολα πράγματα στην ιστορία. Εμένα με ανεβάζει η σκέψη, γιατί πάνω απ' όλα μου αρέσει όχι ο σοσιαλισμός ούτε ο φιλελευθερισμός, αλλά ο ρεαλισμός.

Ενημέρωση 24/11/2014 17:52: Όπως περιμέναμε, το ακάου του @cocodinos επέστρεψε στο Τουήτα. Καλή συνέχεια.

No comments:

Post a Comment